اول از همه باید از خدا و امام زمان(عج) معذرت بخوام ، اما قراره یک امتحان از همه بگیرن که من میخوام بعضی سوالها رو لو بدم!
دوستان این امتحان رو هم بذاریم در کنار همون امتحانایی که این روزها در گیرشیم، پس خواهش می کنم فکر کنید یک جلسه امتحانه و یه وقتی رو براش در نظر بگیرید. البته ما همین الآن هم داریم آزمایش می شیم!
می دونم از بس کلمه آزمایش و امتحان - خصوصا تو این روزها - به گوشمون خورده، دیگه برامون عادی شده، ولی واقعا ما الآن داریم انتخاب می شیم برای یه عاشورای دیگه.
امام زمان(عج) داره ما رو تو لحظات زندگیمون سبک سنگین می کنه و می خواد ببینه چقدر تحمل داریم؟ چقدر محکمیم؟ چقدر وفادرایم؟
بذارید به این آیه نگاهی کنیم:
«و لَنَبلُونَّکُم بِشَی ءٍ مِنَ الخَوفِ و الجُوعِ و َنقصٍ مِنَ الأَموالِ و الأنفُسِ و الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصّابِرینَ»
قطعا شما را با اموری مثل ترس، گرسنگی و کاهش در مال ها و جان ها و میوه ها آزمایش می کنیم؛ وبه استقامت کنندگان بشارت ده.(سوره بقره/آیه 155 )
امام صادق(ع) فرمودند:«منظور (ومصداق کامل) این آیه، انسان های آخر الزمانند،آن هم موقع ظهور امام زمان(عج)» (بحار الانوار ج52،ص228)
خدای مهربون ما،چون دوستمون داره و می خواد ما رو به قله های افتخار و سر بلندی برسونه، به هر بهانه ای ما رو امتحان می کنه، اون هایی که آشنا به هدف آفرینش هستند، اینو خوب می دونند؛ گاهی لازمه روی شیطون کم بشه!
اونایی هم که الکی ادعای بندگی خدا رو می کنند که خودشون بهتر از بقیه می دونند چرا؟ امتحان باعث می شه آدم هی امتیاز بیاره و بالاتر بره.
و اما این هم سوالات:

به نام خدا
سؤال های امتحانی آخر الزمان
نام: .....................
نام خانوادگی: .....................
مدت امتحان: تمام عمر
مقطع: تمامی انسان ها
تاریخ: عصر غیبت امام زمان

سوالات امتحان
1. تو انتخاب های زندگیت، نظر چه کسی برات از همه مهم تره؟
الف.خودم
ب.خانواده ام
ج. دوستان
د.خدای مهربون
2. معمولا چه موقع صبرت تموم میشه؟
الف.وقتی که برای کارهای شخصی خودت عصبانی می شی.
ب.وقتی که یکی رو که خیلی دوست داری از دستش می دی.
ج. وقتی کسی با انجام گناه فردی و اجتماعی دل امام زمان رو می رنجونه.
د.وقتی که تیم مورد علاقت شکست بخوره.
3.چقدر امام زمان (عج) رو دوست داری؟
الف.راستش تا حالا بهش فکر نکرده بودم.
ب.تو نمازام براش دعا می کنم.
ج.اگه دیدم یه جایی بهش توهین میشه ،حس غیرتم به جوش میاد.
د. اون قدر زیاد که برای تعجیل در ظهور هر کاری که لازمه حاضرم انجام بدم.
4. فکر می کنی وظیفت درباره امام زمان(عج) چیه؟
الف.هر روز بعد نمازها بهش سلام می دم و دعای فرج می خونم.
ب.باید تو عصر غیبت به حرف علما ی دین گوش بدم.
ج.باید مثل همه امامان که نیاز به یار داشتند، برای یاری آقا خودمو آماده کنم.
د.همه موارد
5.فکر کن الآن مشغول انجام گناه هستی،وضعت نسبت به امام زمانت چطوره؟
الف.سعی می کنم اصلا بهش فکر نکنم و گناه رو انجام بدم.
ب.گناه رو انجام می دم، بعد میام ار آقا معذرت می خوام،حتما منو می بخشه.
ج. خاکستر می شم تو خودم،گناه کنم و امام زمان(ع) منو ببینه؟ نه نمی شه.
د.اصلا به فکر گناه کوچیک هم نیستم؛ بابا من بیام با تیر بزنم تو دل امام زمان؟
6.اگه داشتی کاری برای امام زمان(عج) انجام می دادی و اون وقت یکی تو رو دید:
الف.خوشحال میشی و قند تو دلت آب می شه.
ب.بی تفاوت هستی و محل نمی ذاری.
ج. کمی خوشحال می شی،اما میگی: هدف اصلی من رضای خدا بوده.
د.ته دلت ناراحت می شی و می گی:خدایا اومدم یه کار رو خالص انجام بدم،باز نشد.
7.دوست داری بیشتر چه قیافه و تیپی بزنی؟
الف.تیپ روز(هر چی باشه)
ب.تیپ ایرونی
ج. تیپی که قشنگ تر باشه
د.تیپی که مورد پسند خدا و امام زمان(ع) باشه
8.بهت میگن:فقط یه آرزو کن تا برآورده بشه و تو میگی:
الف.ازدواج موفقی داشته باشم
ب.توی دانشگاه قبول بشم و یه کار خوب گیرم بیاد
ج. طوری زندگی کنم و بمیرم که امام زمانم از من راضی باشه
د.یک سفر به همه جاهای زیارتی
9.اگه بگن همین الآن می خواهیم شهادت رو نصیبت کنیم،چی میگی؟
الف.خدایا من زندگی دارم،به فکر زن و بچه و مادرو...هستم!
ب.هنوز جوونم و خیلی آرزو دارم باشه یه وقت دیگه!
ج. من از خدامه، ولی خب کمی حق الناس بر گردنم هست، بهشون برگردونم و حلالیت بطلبم،بعدش می آم
د.شهادت؟وای خدا جون، این چه سوالیه؟! یه عمر منتظر این لحظه بودم؛من آماده ام بریم که داره دیر می شه
10.اگه بگن دوست داری مرگت چطوری باشه،چی جواب می دی؟
الف.بازم حرف مرگ رو پیش کشیدی،چرا هی دم از ناامیدی می زنی؟یه جوری می میرم دیگه.
ب.دوست دارم مسلمون از دنیا برم و وقت مرگ، شیطون گولم نزنه.
ج. دوست دارم شب بخوابم و بدون درد،صبح از دنیا رفته باشم.
د.دوست دارم در رکاب آقا شهید بشم، قطعه قطعه بشم، تازه دردش هم شیرینه.
11.اگه در حال مرگ باشی یا مرده باشی وتقاضا کنی یه فرصت بهت بدن و دوباره به زندگی برگردی،این طرف چی کار می کنی؟
الف.خب می آم و دوباره زندگی میکنم و آرزوی عمر هزار ساله رو دارم.
ب.دیگه یه بنده صالح خدا می شم، از هر جهت.
ج. یک بار!؟ اگه هزار بارم بگن می تونی برگردی، زندگی خدا پسند رو انتخاب می کنم ودلم می خواد هزار بار در راه خدا شهید بشم
د.حق مردم رو بر می گردونم و از کسانی که بهشون ظلم کردم حلالیت می طلبم.
12.سوال اختیاری: اگه بر فرض بگن اینا شرط های پذیرفتن یاران امام زمانه، فکر می کنی قبول می شی؟
الف.نه بابا،من اگه اینطور بودم تا حالا شهید شده بودم.
ب.خب !بعضی ها رو دارم و بعضی هارو نه.
ج. بعضی مواردش خیلی سختن، فکر نکنم امام زمان(عج) اینقدر سخت گیر باشن،احتمالا تک وتوکی رو ندارم
د.قبول می شم، مطمئن مطمئن خودمو برا ی اینا آماده کردم،پس یه عمر برا چی زندگی کردم؟
موفق باشید
------------------------------------------------------
تذکر:
-هر کس بتونه امتیاز لازم رو از این آزمون بگیره، باید خودش رو برای یاری و ان شالله شهادت در رکاب امامش در آخر الزمان آماده ;نه، هر کس هم که نمی تونه یه فکری به حال خودش کنه که جا نمونه!جوابو پیش خودتون نگه دارید.
- خوش به حال اون هایی که از غربال آزمایش خدا رد می شن و به سعادت می رسن؛ ولی بعضی هامون باقی می مونیم و حسرت می خوریم، خدایا ما از کدوم دسته ایم؟
- خدایا ما را برای امتحانات سخت بعدی آماده و موفق بگردان

نوشته شده در  یکشنبه 11/10/90ساعت  10:39 عصر  توسط محمدرضا صرافی 

شنیده‌ای که همیشه گفته‌ا‌ند کتاب دوست خوب آدمی است؛ دوستی که دستت را می‌گیرد و پله پله تو را با خودش به سوی آسمان علم رهنمون می‌شود. مردان بزرگ را اگر کنکاشی در زندگی‌شان کرده باشی، خواهی‌ دید که از این دوست خوب چه بهره‌ها که نبرده‌اند، بی‌آنکه هیچ ادعایی داشته باشند؛ بهره‌هایی ناب که برای رسیدن به آن هر فرصتی را غنیمت شمرده و جرعه جرعه آن را نوشیده‌اند... پرواز در آسمان علم و دانش را گر می‌طلبی؛ با این رفیق همیشه مهربان همراه باش.

* ایشان می‌گفتند: «کتاب خیلی می‌خواندم؛ ادبیات و شعر؛ قصه را خیلی دوست داشتم. رمان‌های معروفی ـ جان شیفتة رومن رولان، دُن آرام شولوخف، گذر از رنج‌های الکسی تولستوی، بینوایان هوگو و... ـ را هم در نوجوانی خوانده‌ام؛ به تاریخ و کتاب‌های تاریخی علاقه زیادی داشتم.
 
پدر هم کتابخانه خوبی داشت؛ البته کرایه هم می‌کردیم. نزدیک منزلمان کتاب‌فروشی کوچکی بود که کتاب کرایه می‌داد. از هر فرصتی برای مطالعه استفاده می‌کردم، مثلاً یک دوره کتاب هشت جلدی را در زمان‌هایی که درون اتوبوس، بین راه تهران ـ مشهد بودم، تمام کردم».

* یکی دو سال بیشتر از تأسیس دفتر ادبیات مقاومت نگذشته بود؛ حدود 63 کتاب درباره دفاع مقدس چاپ کرده بودیم. روزی به همراه تمام کتاب‌ها، خدمت آقا رفتم و کتاب‌ها را تقدیم کردم. کتاب‌ها را نگاهی انداخت و بعد سه جلد را برداشت و باقی را برگرداند؛ بعد در حالی که جلد کتاب‌های در دستش را نگاه می‌کرد، گفت: «این سه جلد، جدید است؛ باقی را هم دیده‌ام، هم خوانده‌ام، تازه بعضی از کتاب‌ها را در منزل با بچه‌ها هم‌خوانی کرده‌ایم».

منبع :یک سبد گل محمدی، محسن حدادی.

نوشته شده در  یکشنبه 11/10/90ساعت  1:15 صبح  توسط محمدرضا صرافی 

مقدمه: هستند افرادی که رعایت کامل اصول تغذیه را در پیش گرفته اند و هدف آنها از انجام این مهم، رسیدن به سلامتی جسم و روح خود می باشد ولی متاسفانه به دلیل نا آگاهی یا کم بودن ایمان و اعتقادات مذهبی شان، به راحتی و بدون هیچ هراسی مرتکب گناه می شوند، غافل از آنکه با ارتکاب هر گناهی که توسط شرع مقدس انجام آن حرام می باشد، آسیبی حتی در برخی موارد، به مراتب بیشتر از رعایت نکردن اصول تغذیه به جسم و روح خود وارد می نمایند و دچار بیماریهای مختلف می گردند. از گناهان روز مره مانند دروغ، غیبت، تهمت، نگاه حرام به نامحرم، رعایت نکردن حجاب اسلامی و خوردن حق الناس گرفته تا گناهان دیگر که متاسفانه در جامعه امروزی ما بسیاری از افراد بدون هیچ شرم و حیائی، به صورت یک عادت روزانه مرتکب آنها می شوند، همگی در ایجاد اخلاط فاسد و تغییراتی حتی ناگهانی در سیستم طبیعی بدن و  عدم تعادل آن موثر می باشند. در طب سنتی در مبحث اعراض نفسانی در این زمینه مطالب ارزشمندی ارائه شده است که در این مقاله به کلیاتی از آن می پردازیم. ساختار بدن و علت بیماری از منظر طب سنتی: ساختار وجود آدمی دارای دو بخش است یکی بخش اخلاط و عناصر تشکیل دهنده بدن و یک بخش ساختار روانی و روحی که قطعاً تاثیر متقابلی بر روی هم دارند. یکی از مراتبی که در پزشکی وجود دارد، طب جسمی یا طب ابدان است که در قالب عناصر و ارکان می باشد و آب، باد، خاک و آتش اخلاط تشکیل دهنده  جسم می داند و خلطهای بلغم، دم، سودا و صفرا مجتمع شده و اعضای بدن را بوجود می آورند و اعضاء به هم پیوسته شده و جسد را ایجاد می کنند. به این جسد یا ساختار مادی، روح اضافه می شود. ساختار روح مثل جسد مادی نیست و این همان است که قران می فرماید: "ونفخت فیه من روحی" نفخ یعنی دمیدن، لذا چیزی خارج از کالبد بدن وارد آن می گردد که از جنس آن نیست و چیزی متمایز از ساختمان جسمی ماست. به هر صورت وقتی این جسم با این روح برای یک مدت با یکدیگر ممتزج و آمیخته می شوند اینها تاثیر متقابلی بر روی هم دارند. اعضای بدن افعالی را از خودشان صادر می کنند، که اگر این افعال بر روند طبیعی خودش صورت بگیرد، نشانه سلامت است و اگر بر روند طبیعی خودش صورت نگیرد، نشانه بیماری است. مثلاً در یک جسم سالم و طبیعی اگر غذا خورده شود، بعد از یک تا دو ساعت، سر دل انسان سبک می شود و سنگینی معده به حالت سبکی تبدیل می شود و به اصطلاح سر دلمان سبک می شود و بعد از مدتی دفع صورت می گیرد ولی فردی که غذا می خورد و به شدت سردلش سنگین می شود و حالت تهوع پیدا می کند و تا 24 ساعت نمی تواند چیزی بخورد، می فهمد که افعال معده اش از روال طبیعی خارج شده است یا مثلاً نداشتن دید خوب، نشان از خارج شدن افعال چشم از روال طبیعی است و فراموشی، نشان از خارج شدن افعال مغز از روال طبیعی خود است. به هر حال از روی افعال می توان متوجه بیماری شده لذا وقتی بیماری در سطح جسم رخ می دهد اختلالی در اخلاط است یعنی عدم انسجام در اخلاط می باشد به عبارتی دیگر یا اخلاط فاسد می شوند یا زیادتر و یا کمتر از معمول می شوند و یا در جای نامناسب قرار می گیرند و به طور کلی این اختلال خلطی مبنای ایجاد بیماری است. حال سوال اصلی این است که چرا و به چه مکانیزمی این اخلاط در بدن انسان به هم می ریزند؟ عواملی خارجی یا داخلی وجود دارند که در ساختار اخلاط و مزاج ما دخالت می کنند و موجب نگهداری سلامت ما و یا موجب از بین رفتن سلامت ما می شوند که به آن اسباب ضروریه یا سته ضروریه یا اسباب سته می گویند یعنی غذا و نوشیدنیها، هوا، احتباس و دفع، خواب و بیداری، حرکت و سکون و نهایتاً اعراض نفسانی. اعراض نفسانی مهمترین عامل بیماری: اعراض نفسانی یعنی حالتهای روحی و روانی مثل غضب و خشم و سایر ویژگی های رفتاری و اعمال ویژه آدمی. هر اختلالی که در ساختار شخصیت و روان انسان ایجاد شود بر روی اخلاط تاثیر می گذارد. مثال جالبی حکیم سید اسماعیل جرجانی در کتاب ذخیره خوارزمشاهی آورده است که می گوید مهمترین عاملی که بر روی اخلاط تاثیر می گذارد و باعث اختلال بدن می گردد، اعراض نفسانی یا حالتهای روحی و روانی است، او می گوید اگر چیزی به کسی بگویید که عصبانی شود، سریعاً تمام بدنش گر  می گیرد، به لرزش می افتد و حرارت در بدنش ایجاد می گردد و تمام ساختار بدنش در چند لحظه دچار تغییر می شود، این حرارت و تغییراتی که ایجاد شده بخاطر آن است که از این کلمه شما رنجیده است، بنابراین می توان گفت اعراض نفسانی و حالات روحی و روانی بیشترین تاثیر را بر روی اخلاط و ساختار جسمی ما دارد. چون قدرت و سرعت تاثیرشان از غذا و از همه چیزهای دیگر بیشتر است. در واقع اگر بدن دست کاری شود، روان تاثیر می پذیرد و اگر دردی در فردی وجود دارد، حافظه اش دچار مشکل می شود، نمی تواند محبت کند، دچار خشم و نفرت می شود، اگر دارای روان خوب و ایمان قوی باشد سخت ترین سختی ها را تحمل می کند، خم به ابرو نمی آورد، این یک واقعیت است که بشر امروز نیز متوجه شده است و تاثیر ذهن و روان بر روی جسم ثابت شده است. آزمایشی بر روی افرادی که سکته مغزی کرده اند انجام شد و تمرینات ذهنی به آنها دادند و از این اشخاص خواستند تا کارهایی را که روزمره در زمان سلامت انجام می دادند را در ذهن خود تجسم کنند و بخاطر بیاورند مثلاً از یک کشاورز خواسته شد در ذهن خود حرکات روزمره و فعالیت خود را تکرار کند، با پژوهش دریافتند دستی که فلج شده است خیلی زودتر از روال معمول دوباره شروع به کار کرد یعنی یک تصویر ذهنی آثار جسمی واضحی از خود نشان می دهد. پس در نتیجه اختلالات و حرکات روانی بر ساختار اخلاط موثر می باشند. وقتی که غم و غصه، اضطراب و نگرانی فکری شما زیاد می شود، روند تولید سودا در بدن افزایش می یابد، پوست سیاه می شود، زیر چشم ها سیاه می شوند و ممکن است سوزش معده، یبوست، ریزش مو و مشکلات دیگری حادث شود و می گویند فرد دچار غلبه سودا شده است چرا که یکی از مهمترین علتهای مهمش حالتهای روحی و روانی است، کسی که غصه می خورد و دچار غم است بعد از مدتی تغییرات اخلاط در بدنش به شکل واضح صورت می گیرد. ادامه مطلب در اینجا

نوشته شده در  دوشنبه 5/10/90ساعت  12:31 صبح  توسط محمدرضا صرافی 

وقتى که نمازگزار به رکوع خم مىگردد در حقیقت با عمل خود به ذلّت و خواریش و با ذکر رکوع به عظمت و کبریائى خداوند اعتراف و اقرار مىکند. و این بهترین نوع تواضع عبد در مقابل مقام کبریائى حق است. به همین خاطر که او خدا را به عظمت و بزرگى یاد کرد خدا نیز او را در نزد بندگان عزت و بزرگى مىبخشد. چنانچه در روایت از امام حسن عسکرى(علیه السلام) منقولست که فرمودند: «چون نمازگزار به رکوع رفت خداوند تبارک و تعالى خطاب به فرشتگان مىکند و مىفرماید: اى ملائکه من آیا نمىبینید بنده نمازگزار چگونه براى بزرگى و عظمت من تواضع مىکند؟ شما را گواه مىگیرم که هر آینه او را در دار کبریائى و جلال خودم بزرگ سازم».
پس سرّ رکوع، خم شدن در برابر عظمت اوست و این اقتضاى ادب عابد است در مقابل معبود. چنانچه این تعبیر از امام صادق(علیه السلام)است که: «در رکوع ادب عبودیت است و در سجود قرب به معبود. و کسى که به نیکى ادب بجا نیاورد قرب را نشاید پس رکوع کسى را بجاى آر که با دل خاضع براى خدا و تحت سلطه او ذلیل و بیمناک است و اعضاى خود را از اندوه و ترس آنکه از بهره رکوع کنندگان بىنصیب گردد فرود مىآورد».
شاید این فرموده امام صادق(علیه السلام) تفسیر انفسى از این آیه باشد که خداوند فلاح و رستگارى را منوط به رکوع و سجود دانسته و فرمود: یا ایها الذین آمنوا ارکعوا واسجدوا واعبدوا ربکم وافعلوا الخیر لعلکم تفلحون. «اى اهل ایمان در برابر خدا رکوع و سجود به جاى آرید و حضرت او را در تمام شئون حیات، بنده و فرمانبردار باشید و هر کار خیرى را انجام دهید تا به رستگارى و فلاح رسید».
هر چند که قرب کامل در سجود تحصیل مىشود و لیکن ما دام که ادب خضوع در رکوع کامل نگردد قرب مطلق بدست نیاید چون نقص در هر جزئى به کل سرایت مىکند. چنانچه از پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) منقولست که: «هرکس که وضو و رکوع و خشوعش در نماز کامل نباشد نمازش ناقص است».
و نیز فرموده است که:
«خداوند پنج نماز را بر مردم واجب گرداند هرگاه کسى وضوى آنها را درست بجاى آورد و در وقت بخواند و رکوع و خشوع را کامل کند خداوند ضامن است که گناهانش را بیامرزد و کسى که اینگونه انجام ندهد خداوند نسبت به او عهدى ندارد و اگر خواست او را مىآمرزد و اگر بخواهد او را عذاب مىکند».
و خلاصه کلام در فلسفه رکوع این است که هیچ بندهاى براى خدا به حقیقت رکوع نکند مگر آنکه خداوند تعالى او را به نور جمال خویش بیاراید و در سایه کبریائى خود در آورد و جامه برگزیدگانش بپوشاند. رکوع مرحله اوّل است و سجود مرحله دوّم، هرکس که معنى و حقیقت اوّلى را به جاى آورد شایستگى دوّمى را یافته.
پس باید که رکوع با خضوع و خشوع کامل باشد تا سجده به تَبَع آن کامل گردد. از ربیع بن خُثَیم حکایت کنند که با یک رکوع شب را به صبح مىرساند و چون به صبح مىرسید قامت راست مىکرد و مىگفت:
«آه! مخلصان پیشى گرفتند و ما از راه ماندیم». و رکوع خود را کامل کن به اینکه پشت خود را راست نگاه دارى و از این پندار که به قدرت و همت خود به خدمت او قیام کنى فرود آى (که این امکان ندارد) جز به یارى او. و قلب را از وسوسههاى شیطان و فریبها و نیرنگهایش فرارى ده که خداوند تعالى بندگان خویش را به میزانى که در برابر او کرنش کنند بلند مىکند و آنان را به هر اندازه که عظمتش بر باطنهایشان پرتو افکنده به حقیقت فروتنى و کرنش (در برابر خود) هدایت مىفرماید».
و معناى کشیدن گردن در رکوع این است که در ایمان به خدا استوارم اگر چه گردنم زده شود و معناى سربرداشتن از رکوع و گفتن «سمع الله» این است که حمد و ثناى ما را مىشنود و آن خدایى که مرا از نیستى و عدم به وجود آورده است».

نوشته شده در  دوشنبه 5/10/90ساعت  12:25 صبح  توسط محمدرضا صرافی 

سه کس را شنیدم که غیبت رواست وزین درگذشتی، چهارم خطاست: یکی پادشاهی ملامت‌پسند کز او بر دل خلق بینی گزند حلال است از او نقل کردن خبر مگر خلق باشند از او برحذَر دوم پرده بر بی‌حیاتی متن که خود می‌دَرَد پرده بر خویشتن ز حوضش مدار ای برادر، نگاه که او می‌درافتد به گردن به چاه سوم کژ ترازویِ ناراست خوی ز فعلِ بدش هرچه دانی بگوی(1). با اینکه «غیبت» (پشت سرکسی از او بدگویی کردن»ازگناهان بزرگِ اخلاقی و اجتماعی بوده و مفاسد و بی‌سامانی‌های مُهیبی بر آن مترتّب است و اساساً سرشت‌ها و طبع‌های سالم و بی‌عیب از آن گریزانند،درموارد ویژه‌ای که پای مصلحت و خیر انسان‌ها درمیان است و هدفی مشروع و عقلایی دارد که مفاسد آن را جبران می‌کند، یا اینکه مفسده‌ای ندارد،به لحاظ شرعی، جایز و روا شمرده شده است-البته با رعایت اصول و حدودی که در شریعت آمده است- که در پایان این بخش بدان‌ها اشاره خواهد شد. برخی از موارد غیبت‌های مجاز عبارتند از: 1-دادخواهی کسی‌که مورد ستم واقع شده و حقوقش پای‌مال گردیده،درمقام تظلّم و دادخواهی، مجاز است نزد هرمقامی یا نهادی که صالح و سزامندِ داوری و بازستاندن حقوق پای‌مال شده است،به شکوا برخیزد و از ستم‌گر و متجاوز درباره ستمی که بر او رفته، غیبت کند و ستم‌های او را بازگوید. قرآن‌کریم در این‌باره فرموده است: «لا یحبُّ الله الجهر بالسُّوء من القول الاّ من ظلم و کان الله سمیعاً علیماً»(2)؛ خداوند بلند گفتنِ سخن بد را دوست نمی‌دارد، مگر از کسی که بر او ستم رفته باشد. و خدا شنوا و دانا است. پیامبرگرامی(ص) فرمود: «انَّ لصاحب الحقّ مَقال»(3)؛ صاحب حق را سخنی است که باید بگوید. یعنی حق قانونی و انسانی او است که درباره ستمی که بر او رفته، سخن بگوید؛ چراکه تنها راهِ ستاندنِ حقِ پای‌مال شده همین فریاد و دادخواهی است. نیز فرمودند: «مطل الغنیْ ظلمُ»(4)؛ تسامح و تأخیر ثروتمند [در پرداخت قرض]،نوعی ستم است. همچنین می‌فرمایند: «لیْ الواجد یحلُّ عقوبته و عرضه»(5)؛ تساهل دارا و متمکّن در پرداخت وام، کیفر و شرف او را مباح می‌کند. بدین‌معنا که طلب‌کار این حق را دارد از نهاد صالحی برای بده‌کارِ متمکّن، که از پرداخت بدهی‌اش امتناع می‌ورزد، تقاضای کیفر کند و با بازگفتن عیب‌های او، آبرویش را هدف قرار دهد. البته درصورت تنگ‌دستیِ بده‌کار، شایسته است که حتی نام بده‌کار پنهان و آبرویش نگه‌داشته شود. «و ان کان ذو عسرهْ فنطرهْ الیْ میسرهْ»(6)؛ و اگر (وام‌دار) تنگ‌دست بود، او را تا فراخ‌دستی مهلتی باید داد. 2-نهی از منکر ازجمله واجب‌های مهم در اسلام، دو فریضه همگانی «امربه‌معروف» و «نهی‌ازمنکر» است که درروایات رسیده از اهل‌بیت پیامبر(ص)،عالی‌ترین و شریف‌ترین تکالیفِ واجب دینی است؛«اسمی الفرائض و اشرفها»(7). امام‌باقر(ع) فرمود: «انَّ الأمر بالمعروف والنّهیٍْ عن المنکر سبیل الأنبیاء و منهاج الصّلحا، فریضهْ عظیمهْ بها تقام الفرائض و تأمن المذاهب و تحلُّ المکاسب و تردُّ المظالم و تعمر الأرضُ و ینتصف من‌الأعداء و یستقیم الأمر»(8)؛ امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر، روش پیامبران و شیوه صالحان و (دو) فریضه بزرگ الهی‌اند که دیگر واجبات به وسیله آنها برپا می‌شوند و در پرتو این دو، راه‌ها امن می‌گردند و کسب‌وکار مردم حلال می‌شود و حقوق آنها تأمین می‌گردد و زمین‌ها آباد و از دشمنان انتقام گرفته می‌شود و کارها راست و روبه‌راه می‌گردند. علی(ع) فرمودند: «وما اعمال البرِّکلُّها والجهاد فیٍْ سبیل‌الله عندالأمر بالمعروف والنّهیْ عن المنکر الاّ کنفثهْ فیْ بحرٍ لجِّیّْ»(9)؛ همه اعمال نیکو و جهاد در راه خدا در کنارِ «امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر» همچون انداختن آب دهانی است بر دریای پهناور. فرمان به نیکی‌ها و بازداشتن از بدی‌ها تکلیفی است عمومی؛یعنی همگی مسلمانان باید در موقعیت یک ناظر و مراقبِ مسئول، هرکس و هر مقامی را،اگرچه در بالاترین منصب اجتماعی قرار دارد ولی در انجام تکالیف دینی و اجتماعی‌اش سهل‌انگار است (وظیفه واجب را ترک می‌کند یا کار حرامی مرتکب می‌شود)، آگاه کنند و او را از فرجام نکبت‌بار ترک مسئولیت برحذر بدارند و حتی تهدیدش کنند و درنهایت، با داشتنِ قدرت، اقدام عملی کرده،او را از انجام کارهای ناپسند بازدارند و چنانچه ازطریق نهی‌ازمنکر نتوانند او را از کردار نادرستش بازدارند، می‌توانند از راه غیبت و بازگو کردن گناهانی که مرتکب می‌شود، او را به راه درست بازگردانده، هم او و هم جامعه را از پلشتی و آلودگی به گناه پاک سازند. 3- پرسش و استفتا شهید ثانی، در این‌باره می‌گوید: مانند آنکه بگوید: پدرم یا برادرم یا هرکس دیگر به من ستم نموده و حقوق مرا تباه کرده‌اند؛ چگونه و از چه راهی، خود را از ستم آنان رها سازم؟ اگرچه نیکوتر است که پرسش را با لحنی تعریض‌ گونه و کنایه‌آمیز طرح کند؛ مانند آنکه بگوید: کسی‌که از جانب پدر یا برادر؛ و یا... مورد ستم واقع شده است، چگونه و از چه راهی باید خود را از ستم آنان برهاند؟ هند از پیامبرگرامی(ص) پرسید: همسرم، ابوسفیان، مردی بخیل و تنگ‌نظر و آزمند است و در پرداخت هزینه زندگی من و فرزندم، اندازه کفاف و بسندگی را رعایت نمی‌کند. آیا روا است بی‌آنکه بداند، از اموالش برگیرم؟ فرمودند: «خذیْ ما یکفیک و ولدک»(10)؛ به اندازه کفاف و بسندگی خود و فرزندت برگیر. آن حضرت، هند را از اینکه از فرومایگی و آزمندی ابوسفیان سخن گفت، باز نداشتند؛ چراکه هند در مقام نظرخواهی و در جست‌وجوی گریزگاهی برای بیرون رفتن از مشکل خود و فرزندش بود. ادامه مطلب در اینجا

نوشته شده در  پنج شنبه 24/9/90ساعت  11:56 عصر  توسط محمدرضا صرافی 

امروز می خواهم چند تا فیلتر شکن (Filter Breaker)برای شما معرفی کنم این فیلتر شکن ها که خدمت شما معرفی می کنم  صد در صد کار می کنه و تضمینی  است و کاملا رجستری شده است و شما می تونید بدون هیچگونه شک و تردیدی ازشون استفاده کنید البته همیشه در نظر داشته باشید که این روزها فیلتر شکن های تقلبی و نوظهور زیادی  وجود داره که  بسیار مخرب هستند و سیستم شما رو به هم می ریزند و به هدفی هم که دارید نمی رسید و بجای اینکه فیلتر شکنی بکنند بین انسان و خدایش فیلتر درست می کنند. از این فیلتر شکن ها که وارد دنیای انسانها شده اند می توان به تعصب غیر صحیح ،تقلید کور کورانه ، پیروی کردن از اکثریت ،مد گرایی ،پیروی کردن از عادات زشت اجتماعی و غیره اشاره نمود.

 

وقتی انسان مرتکب گناه میشه به مرور و تکرار گناه ها خودشو از خدا دورتر میکنه و کم کم گناهان فیلترهایی میشند که  مانع ارتباط انسان با خدای خودش می گردند در این نوشته قصد داریم فیلتر شکن هایی رو خدمتتون معرفی کنیم، با استفاده از اونها  هیچ فیلتری نمی تونه مانع شما باشه………..

1) نماز: بهترین فیلتر شکن دنیا که خود خدا هم زیر این فیلتر شکن را  امضا و مهر کرده  خصوصیت مهم این فیلتر شکن اینه که مانع میشه انسان با گناه کردن فیلترهایی رو بین  خودش و خداش ایجاد کنه … اگه باور نداری این آیه رو بخون ” ان الصلاه تنهی عن فحشا و المنکر عنکبوت/44″
2) قرآن :  لنگه نداره  همه کسانی که متخصص هستند از این فیلتر شکن بی بدیل استفاده می کنند  و جلوی کلام خدای تبارک و تعالی زانو می زنند برای  استفاده از این فیلتر شکن  آن را بخوانید  و بفهمید و به آن عمل کنید>
3)ولایت : این فیلتر شکن بسیار قوی عمل می کنه برای استفاده از آن باید علاوه بر اعتقاد و محبت اهل بیت علیهم السلام  انسان به سلاح عمل هم مجهز باشه و  اطاعت پذیری از ولایت جزء لا بنفک وجودش باشه .

نوشته شده در  دوشنبه 21/9/90ساعت  3:42 عصر  توسط محمدرضا صرافی 

حجت الاسلام قرائتی در برنامه درس هایی از قرآن که پنجشنبه شب از سیماپخش شد، ضمن طرح مباحثی درباره آثار و برکات اخلاص، این مطلب را بیان کرد. خلاصه ای از برنامه این استاد قرآن به شرح زیر است:
* حیات ویژه‌ شهیدان در عالم برزخ
یکی از آثار اخلاص در برزخ حیات ویژه است. قرآن می‌فرماید "ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء" (سوره آل‌عمران، آیه 169) در اینجا "فی سبیل الله" همان اخلاص است. فکر نکنید آنهایی که شهید شدند، مرده‌اند. بلکه زنده اند، منتهی ممکن است برخی فکر کنند این "حی" یعنی نام کسی را به نیکی بردن است در حالی که قرآن می گوید به آنان رزق داده می شود.
ممکن است بنده بمیرم، دو تا کوچه را هم به اسم من بکنند اما کوچه‌ که رزق نیست. وارث‌ها خوشحال می‌شوند که بله این کوچه به اسم پدربزرگ ماست ولی قرآن می گوید خود شهید شاد است. شما صد تا کوچه هم به اسم یک کسی بکنی آن طرف شاد نمی‌شود.
* آخرین سخن امام حسین(ع) با یارانش
آنچه در کربلا مهم بود اخلاص بود و لذا امام حسین (ع) شب عاشورا که چراغ‌ها را خاموش کرد، فرمود اینها برای من آمدند. من بیعتم را برداشتم هرکس می‌خواهد برود، می تواند برود ولی اصحاب نرفتند. یک چیزهایی هم گفتند که در تاریخ ثبت شد. هزار بار جانمان فدای تو! اگر تو را رها کنیم جواب جدت را چه بدهیم؟ من بروم که زنده بمانم؟
* اثر اخلاص در خلود
حدیث داریم که چرا بهشتی‌ها همیشه در بهشت می‌مانند. اگر 50 سال کار کرده، خوب 50 سال بهشت برود. چرا قرآن گفته "خالدین فیها"؟ امام می‌فرماید چون اینها نیت‌شان این بود تا زنده باشند کار خیر بکنند و لذا گرچه عمرشان محدود بود اما خدا تا آخر تاریخ به اینها مزد می‌دهد. چون نیت‌شان این بود.
شما اگر می‌خواهی ببینی اخلاص داری یا نه، یک روز سلام‌ها را کنترل کن. مثلا از صبح تا شب به چند نفر سلام می‌کنی؟ به 42 نفر. خوب این هفت تا که مدیر کل بودند. او هم که تاجر بود. این هم که آیت‌الله محله بود. این هم که پدربزرگت بود. اصلا به یک رفتگر شهرداری سلام کردی؟ سال می‌آید و می‌رود به یک رفتگر سلام کن. هر روز پشت خانه ما را جارو می کند. نمی‌دانیم چه کسی است. به یک کارگر گمنام سلام کردیم؟
* دوری از اضطراب و رسیدن به آرامش
یکی از برکات اخلاص این است که آدم تمرکز دارد، استرس و اضطراب ندارد. اگر به یک خانم بگویند که یک مهمان داریم و این میهمان سوپ می‌خورد، آن خانم می‌گوید قدمش روی چشم! اما اگر گفتند 32 تا مهمان داریم که 32 رقم غذا می‌خواهند، این خانم نمی داند چه کند.
خدا هم یکی است "قل هو الله احد" (سوره اخلاص، آیه اول) یعنی خدا یکتا است و هم زود راضی می‌شود لذا آنهایی که اخلاص ندارند، می‌خواهند افراد مختلف را راضی کنند و همه هم یکجا راضی نمی‌شوند و لذا استرس دارند.
حدیث داریم اگر تو مخلص باشی از دیگران بی‌نیاز هستی. تو برای یک نفر کار کن و بگو خدایا چون این کار را تو قبول داری، من برای رضای تو این کار را می‌کنم. منتهی عده ای مخالف دارم. خودت مخالفان را درست کن. این خیلی مهم است.
امام حسین روز عاشورا از نمازش که نگذشت، از مستحبات آن هم نگذشت. اذان مستحب است، حالا نمی‌خواهد اذان بگویی یا اقامه را نگو و چرا نماز جماعت بخوانی، برو در خیمه بخوان ولی امام حسین (ع) نمازی خواند که هم اذان و اقامه داشت، و هم در مقابل شمشیرها و در بیرون از خیمه ها بود تا بگوید "اشهد انک قد اقمت الصلوه" ( اصول کافی،جلد4، صفحه570) نماز را به پا داشت. عزادار حسینی هم باید اینطور باشد.
* کفایت امور دنیا و آخرت افراد مخلص
از برکات اخلاص این است که اگر برای خدا کار کنی، خدا کارهای آخرت و دنیای تو را حل می‌کند.
یک حدیث داریم اینهایی که سریع نماز می‌خوانند و می‌روند، خدا به فرشته‌ها می‌گوید به این بگو کجا می‌روی؟ دو دقیقه دعا نمی‌کنی می‌دوی در صف ترافیک می‌ایستی. بابا زندگی دست من است. کجا می‌روی؟
حدیث اینگونه می فرماید که حق خدا این است که مخلص باشی. کنار خدا چیزی ندارد و اگر دربست بنده‌ خالص خدا شدی، خدا دنیا و آخرتت را تامین می‌کند.
* بی‌ارزش بودن دنیا در نزد افراد مخلص
دنیا در نزد انسان مخلص کوچک است. اگر کسی مخلص باشد و برای خدا کار کند دنیا نزد او ارزش ندارد و خدا دنیا را برایش کوچک می‌کند.
یک نفر خیلی در سرش می‌زد و می‌گفت "باختم" به او گفتند چه چیزی را باختی؟ گفت به من گفتند که برو کربلا امام حسین را بکش جایزه می‌گیری. من هم در اسب سواری و شمشیر زدن نخبه هستم. به عشق جایزه گرفتن از یزید رفتم امام حسین (ع) را کشتم و برگشتم.
حالا شش درهم به من دادند. من 10 درهم خرج اسب و شمشیرم کرده بودم، اما جایزه من شش درهم است. هم امام حسین را کشتم و هم آخرتم را خراب کردم.
دخترانی که خودشان را آرایش می‌کنند و به پسرها نشان می‌دهند، این دخترها فکر نکنند دختر روشن‌فکری هستند. این دخترها خودشان را به چه چیزی می‌فروشند؟ این حجاب دل چه کسی را خوش می‌کند؟
اگر چشم جوانی را جذب کردی و این جوان به تو محل نگذاشت آخرتت را از دست می دهی و جوان محل هم به تو محل نگذاشته است. بعد می‌گویی باختم، باختم! عفت من در معرض خطر قرار گرفت. دینم در معرض خطر قرار گرفت و جوان هم رفت و یک نفر دیگر را گرفت. قول‌هایی که به من داده بود همه دروغ بود. خودتان را برای هرزه‌ها آرایش نکنید.
* نقش مخالفان امام علی (ع) در ماجرای کربلا
مرحوم آیت الله "میرزا خلیل کمره‌ای" در یکی از کتاب های خود نوشته است که افرادی که در کربلا جمع شدند و امام حسین (ع) را کشتند، کسانی بودند که زمان امیرالمومنین استاندار و مسوول مملکتی بودند و چون دسته گل آب دادند، مثل همین ماجرای بانک‌هایی که الآن هست، جنایتی کردند و غفلت ورزیدند، امیرالمومنین آنان را عزل کرد و این افراد در کوفه دفتر سیاسی ‌زدند.
وقتی امام حسین (ع) به کربلا رفت، جمعیت را با هر امکاناتی بود جمع کردند و کربلا فرستادند و لذا به امام حسین گفتند حسین جان ما با تو مساله‌ای نداریم "بغضا لابیک" یعنی کینه پدرت را داریم. چرا پدرت علی، پدرم را از استانداری و وزارت حذف کرد؟ حالا که پدرت، پدر مرا عزل کرد، من انتقام پدرت را از تو می‌گیرم.
لذا قرآن می‌فرماید این طور خودتان را تربیت کنید که اگر چیزی به شما دادند، شاد نشوید. نگویید مردم با من هستند. نخیر مردم با تو نیستند. یک خرده کج بروی از تو جدا می‌شوند. مست نشوید اگر دنیا رو به شما کرد. سکته هم نکنید اگر دنیا از شما روی برگرداند.

نوشته شده در  دوشنبه 21/9/90ساعت  3:25 عصر  توسط محمدرضا صرافی 

همان گونه که اعمال صالح و نیکوی انسان به واسطه برخی گناهان حبط و تباه می شود، بعضی از اعمال نیک نیز سبب تکفیر و از بین رفتن گناهان می گردد. در قرآن و روایات راه‏ها و مصادیق فراوانی که موجب از بین رفتن گناه و آثار و عوارض آن، بلکه تبدیل سیئات به حسنات شده است. از مجموع آن‏ها این مطلب به دست می آید که ایمان و عمل صالح و توبه و ترک گناهان کبیره، مطمئن‏ترین راه از بین بردن گناهان گذشته و جلب محبّت الهی است. در ذیل به برخی از آن‏ها اشاره می شود راهکارهای قرآنی 1- ایمان و عمل صالح:قرآن کریم می فرماید« وَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَیِّئَاتِهِمْ » ؛(1) کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجامی می دهند، گناهان آنان را می بخشیم". پس باید کوشید از طریق ازدیاد معرفت و شناخت خدا و آگاهی از نعمت‏های مادی و معنوی او و انجام عمل صالح، ایمان را تقویت نمود. 2- توبه و انابه و بازگشت از گناهان سبب محو و از بین رفتن همه گناهان کبیره و صغیره می گردد.(2) آیات 68 و 69 سوره فرقان به مرتکبین برخی گناهان کبیره وعده عذاب مضاعف و خلود در جهنم داده، سپس فرموده است:"مگر کسی که توبه کند و ایمان بیاورد و عمل صالح انجام دهد که در این صورت خداوند (نه تنها) گناهان او را می بخشد (بلکه) سیئات و بدی‏های اعمال آن‏ها را به حسنات تبدیل می کند".(3) خردمندان و مؤمنان حقیقی نه تنها گناه نمی کنند بلکه به آن نزدیک نمی شوند ؛ چرا که به عاقبت شوم آن یقین دارند و در نتیجه از گناه لذت نمی برند بلکه بالعکس . البته لازم به ذکر است که رسیدن به این رتبه و مقام با تلاش و زحمت و مجاهده فراهم می گردد پیامبر اکرم(ص) فرمود: "لکلّ داء دواء و دواء الذّنوب الاستغفار؛ (4) برای هر دردی، درمانی است. درمان بیماری گناهان توبه و استغفار است". از راه توبه است که می توان محبّت الهی را جلب نمود و محبوب حق تعالی گشت. 3- ترک گناهان بزرگ، سبب از بین رفتن آثار گناهان کوچک شود: « إِن تَجْتَنِبُواْ کَبَآئِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَنُدْخِلْکُم مُّدْخَلاً کَرِیمًا» ؛(5) اگر از گناهان بزرگی که از آن نهی می شوید، پرهیز کنید، گناهان کوچک شما را می پوشانیم و شما را در جایگاه خوبی وارد می سازیم". 4- هر کار خوب و شایسته و هر فعلی که مصداق "حسنه" باشد، عاملی برای از بین رفتن سیئات و بدی‏ها می باشد: « إِنَّ الْحَسَنَاتِ یُذْهِبْنَ السَّـیِّئَاتِ ذَلِکَ ذِکْرَى لِلذَّاکِرِینَ » ؛(6) حسنات، سیئات و گناهان (و آثار آن) را برطرف می سازند. این مطلب تذکر و یادآوری است برای آن هایی که تذکر پذیرند".حسنات، مطلق است و شامل همه عبادات و هر کار ارزشمندی که شرع آن را تأیید و تعیین کرده و به قصد تقرّب به خدا نجام گیرد، می شود. 5- اقرار و اعتراف به گناه در پیشگاه حق تعالی:وقتی با خدای خود خلوت کردی و به دعا و مناجات مشغول شدی. گناهان و معصیت‏های گذشته خود را به یاد آور و به زبان اعتراف و اقرار کن و از خدا عفو و مغفرت طلب نما. امام باقر(ع) فرمود:"واللَّه ما ینجو من الذّنب ألاّ من أقربه؛(7) سوگند به خدا!جز آن که به گناه اقرار کند، نجات نیافت". 6- خواندن نمازهای مستحبی و نافله مخصوصاً نماز شب. امام صادق(ع) در ذیل تفسیر آیه 114 هود می فرماید:"صلوة المؤمن باللیل تذهب بما عمل من ذنب النهار؛ نماز شب مؤمن، گناهان روز او را محو و نابود می سازد".(8) بقیه در ادامه مطلب ادامه مطلب...

نوشته شده در  یکشنبه 20/9/90ساعت  2:57 عصر  توسط محمدرضا صرافی 

حضرت آیت الله مظاهری صبح امروز در پایان درس خارج فقه خود، با اشاره به فرارسیدن ماه محرم، بر ضرورت اهتمام گسترده به اقامه عزاداری های حضرت اباعبدالله الحسین(ع) تاکید کرد.
معظم‌له افزودند: سیری در سیره ائمه اطهار(ع) حاکی از آن است که ایشان برای دو موضوع تعلیم و تعلم و عزاداری امام حسین(ع) اهمیت ویژه ای قائل بوده اند؛ از این رو طلاب علوم دینی و فضلای حوزه های علمیه و خصوصا مبلغان دینی وظیفه دارند با پیروی از آن ذوات مقدس، ضمن اهتمام به فراگیری علوم دینی و تعلیم دین به مردم، در راستای گسترش روزافزون مجالس عزاداری به ویژه در ماه محرم، تلاش نمایند.
*شفای امراض جسمی و رذیلت‌های اخلاقی با مجلس سوکواری اهل‌بیت((ع))
ایشان با یادآوری برخی از برکات برپایی مجالس سوگواری اهل بیت(ع) توجه دادن مردم به پیام های اصلی قیام امام حسین(ع) را امری ضروری برشمرده و افزودند: امام حسین(ع) برای حفظ دین و احیای ارزش های الهی خصوصا امر به معروف و نهی از منکر، به جنگ عاطفی با دشمنان اسلام روی آوردند و حرکت عظیم ایشان و به دنبال آن، اسارت خاندان پیامبر(ص) و پس از آن اقامه مجلس عزاداری، موجب حفظ اسلام و تشیع شد؛ بنابراین مجلس سوگواری اهل بیت(ع) علاوه بر اینکه علت مبقیه برای اسلام و تشیع محسوب می شود به تجربه اثبات شده است که برای شفای امراض جسمی و رفع نگرانی ها و رذیلت های اخلاقی و روحی نیز موثر است و نقش بسزایی در پیشبرد معنوی انسان دارد.
حضرت آیت‌الله مظاهری در ادامه ذکر مصائب آل الله(ع)، برای مردم را امری ارزشمند توصیف کرد و اظهارداشتند: افزون بر ذکر مصیبت اهل بیت(ع) توسط خداوند برای انبیای اولوالعزم(ع)، پیامبر ا کرم(ص) و اهل بیت(ع)، پس از بیان مقام و منزلت ایشان به ذکر مصیبت می پرداخته اند و خود امام حسین(ع) نیز در میدان جهاد، پس از ایراد خطبه و نصیحت مردم، روضه و مصیبت خوانده اند و بزرگان دین و مراجع تقلید نیز همواره بر ذکر مصیبت و روضه خوانی اهمیت می دادند.
*روحانیون با هر مرتبه و درجه علمی ذکر مصائب اهل‌بیت را فراموش نکنند
معظم له تاکید کردند: روحانیونی که در ایام محرم به تبلیغ علوم دینی می پردازند، با هر مرتبه و درجه علمی باید ذکر مصائب اهل بیت(ع) را فراموش نکنند و اموری مانند مرثیه علمی و درجه تحصیلی، موجب سلب این توفیق بزرگ از آنان نشود.
حضرت آیت الله مظاهری ضمن برشمردن اسناد معتبر زیارت عاشورا، فضایل مداومت بر قرائت این زیارت در همه ایام سال و به خصوص در ایام ماه محرم را یادآور شده و اظهارداشتند: همه مردم و خصوصا طلاب و روحانیون باید انس ویژه ای با زیارت عاشورا داشته باشند و برخواندن این زیارت نورانی مداومت ورزند تا از برکات بی بدیل آن خصوصا رفع نگرانی های دنیایی و مهمتر از آن، رفع رذیلت های اخلاقی و پیشرفت در سیر روحانی و ملکوتی بهره مند گردند.

نوشته شده در  پنج شنبه 3/9/90ساعت  8:21 عصر  توسط محمدرضا صرافی 

امام صادق علیه السلام فرمودند:
زمین کعبه گفت: کیست مثل من، و حال آن که خانه خداوند متعال بر من بنا شده و مردم از اطراف و اکناف به طرف من می‌آیند و حرم امن الهی قرار داده شده‌ام.
و چه فضیلت‌هایی که برای زیارت این مکان مقدس وارد شده (از آن جمله: حضرت علی ابن الحسین علیهماالسلام فرمودند: تسبیح گفتن در مکه افضل است از خراج و مالیات که در راه خدا انفاق شود.(1)
و حضرت باقر علیه السلام می‌فرمایند: سجده کننده در مکه به منزله در خون غلطیدن در راه خداست. در روایتی دیگر آورده‌اند که طعام خوردن در مکه به منزله روزه داشتن در غیر مکه است. و راه رفتن در مکه عبادت خداوند است.(2) و در ادعیه بسیاری درخواست زیارت خانه خدا وارد شده است.
با این حال خداوند به زمین کعبه خطاب کرد: ساکت باش که فضیلت تو در برابر فضایل زمین کربلای حسین چون سوزنی باشد و اگر نبود خاک و تربت کربلا، هرگز تو را فضیلت نداده بودم و اگر کسانی که کربلا ایشان را در بردارد (حضرت سیدالشهدا و اصحابش) نبودند، تو را و آنچه تو هم اکنون به آن فخر می‌کنی نمی‌آفریدم.
مقایسه انفاق در حج و در مسیر کربلا
عبدالله بن سنان می‌گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: فدایت شوم پدرت درباره انفاق در راه حج می‌فرمودند به هر درهمی که در این راه خرج کنی برای او هزار درهم حساب می‌شود. کسی که در مسیر زیارت امام حسین علیه السلام انفاق می‌کند برای او چیست؟ حضرت فرمودند: به هر درهمی که در این مسیر صرف می‌کند: هزار هزار هزار(تا ده مرتبه هزار را تکرار کردند) برای او حساب می‌شود و علاوه بر این رضایت و خشنودی خداوند و دعای خیر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و حضرت علی علیه السلام و ائمه معصومین علیهم السلام برای اوست.(3)
ثواب زیارت حسین علیه السلام برابر بیست حج
راوی می‌گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمودند: تاکنون چند مرتبه حج را بجا آوردی؟ عرض کردم: نوزده مرتبه. فرمودند: اگر حجت را بر بیست برسانی (در ثواب) مثل کسی هستی که یک بار قبر امام حسین علیه السلام را زیارت کرده است.(4)
در روایت دیگری آمده که زیارت امام حسین علیه السلام برابر سی حج مقبول می‌باشد.
در حدیث دیگری از امام صادق علیه السلام آمده است که امام با یک زائر امام حسین راجع به ثواب زیارت اینگونه فرمودند: برای چه اینجا آمده‌ای؟
زائر عرض کرد: برای زیارت حسین علیه السلام آمده‌ام. فرمود: هیچ خواسته‌ای نداشتی؟
عرض کرد: هیچ آرزویی مگر این که آن حضرت را زیارت کنم و سلام دهم و به وطنم برگردم. حضرت فرمودند: شما چه ثوابی در زیارت آن حضرت می‌بینید؟
عرض کرد: ما زیارت حضرتش را مایه برکت در جان، اهل و فرزندان و مال و معایشمان و موجب برآورده شدن حاجاتمان می‌بینیم.
حضرت فرمودند: آیا می‌خواهی بیش از این، از فضیلت زیارت آن حضرت برای تو بیان کنم؟ عرض کرد: ای فرزند رسول خدا زیادتر برایم بفرمائید.
حضرت فرمودند: زیارت امام حسین علیه السلام معادل یک حج مقبول خالصانه‌ای‌ است که با رسول خدا صلی الله علیه و آله انجام شود. او از این مقدار تعجب کرد.
حضرت فرمود: ای والله (تعجب می‌کنی؟) برابر دو حج. و پیوسته از زیارت آن حضرت زیاد فرمودند، تا این که فرمودند: زیارت امام حسین علیه السلام برابر با سی حج مقبول خالصانه ایست که با رسول خدا صلی الله علیه و آله بجا آورده شود.(5)
راوی می‌گوید: محضر امام صادق علیه السلام شرفیاب شدم، حضرت فرمودند: امسال حج مشرف نشدی؟ عرض کردم: چیزی که با آن حج بروم نداشتم ولی عرفه در کنار قبر امام حسین علیه‌السلام بودم. حضرت فرمودند: از آنهایی که سرزمین منا را درک کردند چیزی کم نداری، بعد فرمودند:
"حقیقتا اگر اکراه این را نداشتم که مردم حج را ترک کنند، هر آینه حدیثی را برای شما (درباره زیارت امام حسین علیه السلام) بیان می‌کردم که هرگز زیارت آن حضرت را ترک نمی‌کردید.(6)
و در حدیث دیگری امام باقر علیه السلام فرمودند: اگر مردم می‌دانستند چه فضیلتی در زیارت امام حسین علیه السلام است، از شوق، جان می‌سپردند و نفسشان از روی حسرت و اندوه قطع می‌شد.(7)
در روایات متعددی نقل شده است که زیارت امام حسین علیه السلام معادل حج و عمره می‌باشد، همچنین روایات مختلفی وجود دارد که زیارت امام حسین (علیه السلام) معادل یک حج، دو حج، بیست حج، سی، هفتاد، هشتاد، صد و هزار حج است و البته بدیهی است این ثواب‌های مختلف به حسب مراتب معرفت و رعایت آداب و شرایط  زیارت می‌باشد.
 پی‌نوشت‌ها:
1- وسائل الشیعه، ج 13، ص 288، باب 45.
2- همان.
3- مکیال المکارم، ج 2، ص 414.
4- ثواب الاعمال، ص 92، کامل الزیارات، باب 66.
5- وسائل، ج 14، باب 450.
6- وسائل، ج 14، ص 464/ بحارالانوار، ج 98، ص 91، ح 32.
7- بحارالانوار، ج 98، ص 18، ح 1.

نوشته شده در  سه شنبه 1/9/90ساعت  7:16 عصر  توسط محمدرضا صرافی